Tam, gdzie góry są jak drugi dom, największe jezioro nazywane jest morzem, a dziecko jest twoje i jednocześnie twojego ojca. Tam, gdzie truchło kozy jest piłką, kumys smakuje jak ambrozja, a bagażnik zdezelowanej łady zmienia się w akwarium. Tam, gdzie bezkres, wiatr i zapach czasów minionych. Tam, gdzie woda toczy walkę z Ogniem, a Historia stoi z boku i skubie trawę. Tam, gdzie Nargiza, z nadmiarem uśmiechu i deficytem uzębienia, wyciera palce z resztek beszbarmaku, cedząc z wolna Silerde Polshada beyishtey go, ee? Bizde da oshondoĭ da! (U was w Polsce musi być jak w raju, tak jak u nas).

Uważaj, abyś nie wsiąkł.

Reportaż Pana Podróżnika z Kirgistanu.

Ten dzień jest tylko raz w roku: to ustanowione w 1979 r. przez Światową Organizację Turystyki Narodów Zjednoczonych (UN Tourism) święto wszystkich osób zaangażowanych w branżę turystyczną. Tych, którzy związani są z nią jako „dawcy” i jako „biorcy”. Tych wszystkich, którym turystyka jest bliska. Z okazji obchodów Światowego Dnia Turystyki (World Tourism Day, WTD), Pan Podróżnik został poproszony przez redakcję portalu Wirtualna Polska (WP Turystyka) o komentarz ekspercki. Artykuł ukazał się na łamach portalu – poniżej jego pełna treść.